Vakantie Noord-Spanje 2014
Bilbao
Zondag hebben we de stad Bilbao bezocht. Vanaf het hotel is het slechts een paar minuten rijden naar het centrum. Als eerste zijn we naar het wereldberoemde
Guggenheim museum gegaan. Het met bijzondere materialen en met gecurvde lijnen gebouwde museum is al een kunstwerk op zich.
In het museum is het enorme, 60 meter hoge, atrium het middelpunt van het museum. Alle zalen op alle verdiepingen komen daar op uit. De tijdelijke exposities waren van
Georges Braque, een Franse kunstenaar die bevriend was met oa Picasso, en een tentoonstelling met bijzondere kunstwerken van Yoko Ono.
Na het bezoek aan het museum zijn we met een tram naar het oude gedeelte van de stad gegaan. Daar hebben we wat rond gewandeld.
Na de wandeling terug naar de auto om een stukje naar het noorden te gaan. Daar staat de Vizcaya brug, een zogeheten
zweefbrug. Het lijkt op een brug, maar het is een bak met daarop plaats voor een aantal auto's en personen die met kabels aan een karretje hangt die over rails op de
brugachtige constructie heen en weer tussen beide oevers kan rijden. Deze Vizkayabrug tussen de plaatsen Portugalete en Las Arenas is de oudste zweefbrug ter wereld, hij
is gebouwd in 1893. We zijn eerst lopend overgestoken en hebben aan de overzijde een korte wandeling gemaakt. De brug is ook een toeristische attractie en je kan met een lift
omhoog en vervolgens lopend oversteken met een schitterende uitzicht over de omgeving. Vervolgens zijn we er ook nog met de auto overheen gegaan en terug gereden naar Bilbao.
In Bilbao wilden we in de oude stad gaan eten. Terwijl we naar een parkeerplaats reden begon het te regenen. In de regen zijn we op zoek gegaan naar een restaurant.
Dat was makkelijker gezegd dan gedaan maar uiteindelijk toch iets gevonden. Na het eten, het was inmiddels droog, terug gereden naar het hotel.
Parque de Cabarceno
Voor de maandag hadden we twee bezoeken gepland, het Cabarceno natuurpark, een soort dierentuin, en de stad Santander. Eerst de dierentuin en daarna de stad omdat we niet wisten tot
hoe laat de dierentuin geopend zou zijn. Bij de toegang tot de dierentuin moesten we vrij lang wachten omdat het park zo enorm groot is dat je er met de auto doorheen moet rijden en
het erg druk was. Het is ook een populair uitje voor de Spanjaarden zelf. Het park is dus heel ruim opgezet en de meeste dieren hebben enorme verblijven zodat ze alle ruimte hebben
om te lopen en niet zoals in een gewone dierentuin waar ze vaak maar wat heen en weer lopen of steeds hetzelfde rondje. De ruime weiden zijn dus goed voor de dieren, maar voor de
bezoekers is dat weer een nadeel. Soms zijn de dieren heel ver weg of je ziet ze helemaal niet omdat ze achter rotsen lopen. Aan het einde van de middag wees Hilleke op het verblijf
van de nijlpaarden en Arjan lette toen niet goed en de auto kwam rechts naast de weg. Bij het terugsturen op de weg raakte hierdoor de rechter achterband lek. Even verderop
heeft Arjan de band vervangen en daarna nog wat door het park gereden. Het was inmiddels echter al zo laat geworden dat er geen tijd meer was om naar Santander te gaan.
Op de terugweg naar huis bij een gerage gestopt om te vragen of ze de band konden repareren. Deze bleek echter gescheurd en kon niet worden gemaakt.
Altamira en Santillana del Mar
Omdat we geen inkopen hadden gedaan hebben we dinsdag ochtend in het hotel ontbeten. Na het ontbijt hebben we bij de receptie nagevraagd waar er in de buurt een garage is waar we een
nieuwe band konden krijgen. Gelukkig sprak de dame bij de receptie perfect engels. Ze wist een garage in de buurt maar die ging pas om 10 uur open. Daar moesten we dus op wachten.
Toen ze belde bleek dat ze de benodigde band niet op voorraad hadden en het zou zo'n 2 uur duren om die daar te krijgen. Rond 12 uur belde de garage dat de band er was. De bagage
hebben we in het hotel gelaten en bij de garage hebben ze de nieuwe band er op gezet. Vervolgens terug naar het hotel om de bagage op te halen.
Uiteindelijk was het pas tegen half twee dat we weg konden uit Bilbao. Santander slaan we nu dus maar helemaal over.
Als eerste zijn we naar de grotten van Altamira gereden. Deze grotten zijn duizenden jaren geleden beschilderd met allerlei motieven, overwegend dieren. De echte grotten zijn echter
voor het gewone publiek niet meer toegankelijk omdat door de warmte en vocht van de bezoekers de oorspronkelijke tekeningen werden aangetast. Er is dus een replica van de grot gemaakt
die wel bezocht kan worden. Verder is er een uitgebreid museum bij waar van alles over de grotbewoners en de ontwikkeling van de mensheid en beschaving wordt getoond.
Gebouw van de Altamira grotten, binnen mochten geen foto's worden gemaakt
Na het bezoek aan Altamira zijn we naar het nabijgelegen Santillana del Mar gereden. Een plaats met een oude stadskern waar nog veel oude gebouwen te zien zijn. Overigens is het
hoofdzakelijk een plaats voor toeristen dus in bijna in ieder gebouw is wel een op toeristen gericht winkeltje gevestigd.
Na wat door Santillana te hebben gewandeld zijn we naar Torazo gereden.
Ons volgende verblijf was een huis in Torazo, dit hadden we van te voren via internet geboekt bij een bedrijf die huizen van particulieren
verhuurt. Rond 20:15 kwamen we aan bij het huis in Torazo en werden we verwelkomd door de Nederlands sprekende Quena. Een Spaanse vrouw die 32 jaar in Nederland heeft gewoond. Samen met
haar moeder woont ze in het huis tegenover het huis waar wij verblijven. Het huis is al vrij oud, maar heeft zo zeker zijn charme en we hebben we fantastisch uitzicht naar de Picos
de Europa gebergte. Quena had ook een tafel voor ons gereserveerd in het lokale restaurantje. Daar hebben we een aantal heerlijke lokale gerechten gegeten.
Covadonga en de meren
Woensdag ochtend zijn we naar Arriondas gereden om bij de Tourist Info na te vragen of er vervoer geregeld is tussen Cain en Poncebos. Dat zijn de begin en eindplaats van de zogeheten
Ruta del Cares, een wandeling van zo'n 12 km langs de Cares rivier in de Picos de Europa. Je kan de wandeling van Cain naar Poncebos doen of omgekeerd, maar je auto staat dan altijd
ergens waar jij niet bent. Er is echter geen direct verbinding tussen de twee plaatsen. Er blijken echter bussen te zijn (alleen in de zomer) die 's ochtends vanuit Cangas de Onis naar
beide plaatsen rijden en 's middags weer terug. Dat is een goede oplossing voor ons.
Vervolgens naar Covadonga gereden. Daar was het vrij druk en het koste wat moeite om een parkeerplaats te vinden. Toen dat gelukt was zijn we naar de basiliek gelopen. Die ziet er van
buiten mooi uit, maar van binnen is hij tamelijk saai. Ook zijn we naar de grot gelopen waar het graf van de krijger Pelayo zou zijn en waar nog steeds veel pelgrims heen gaan. Er
staat ook een beeld van Maria die door soldaten werd aangeroepen voor het gevecht. Bij Covadonga is in 722 namelijk een belangrijke strijd gevochten. 's Middags zijn we met een
bus naar de meren nabij Covadonga in de bergen gereden. Daar kun je in de zomer niet met de auto heen, alleen met een bus. Bij de meren hebben we nog een korte wandeling langs de
meren gemaakt. Tijdens de wandeling kom je langs een oude, inmiddels gesloten, mijn. De Buferrera mijnen waar vroeger ijzererts en mangaan werd gewonnen.
Boomklimmen in Arriondas
Voor donderdag hadden we geen inspannende plannen. We zijn naar Arriondas gereden. In die plaats en omgeving zijn veel sportieve activiteiten te beoefenen zoals kano-en, met buggies
door de bergen scheuren, wandelen enz. Er is ook weer zo'n boomklimparcours. Dat wilde Ciska nog weer een keer graag doen. 's Middags zijn
we daar dus heen gegean en heeft Ciska zo'n 2 uur door de bomen geklauterd. Na het boomklimmen terug naar Torazo waar we 's avonds onder de graanschuur achter het huis hebben ge-bbq-ed.
